Ρώμη
Σε σκέφτομαι συνέχεια. Με κάθε μικρή ή μεγάλη αφορμή. Και δεν έχω καταλάβει αν ο κόσμος μου είναι φτιαγμένος με τέτοιο τρόπο που περιφέρεται γύρω απο όλα αυτά τα ‘φαινομενικά ασήμαντα’ πράγματα που σε φέρνουν στο μυαλό μου σε κάθε ευκαιρία ή αν το μυαλό μου είναι έτσι φτιαγμένο που μετατρέπει το κάθε ερέθισμα σ’ ένα μονοπάτι σκέψεων που καταλήγει σε σένα. Είσαι η Ρώμη μου – όλοι οι δρόμοι μου οδηγούν σε σένα.
Το βρίσκω κάπως γελοίο να γράφω σε πρώτο πρόσωπο και να λέω τέτοια πράγματ. Ένα σωστό κορίτσι, με αφροδίτη στη παρθένο συνοδεία κρόνου, δεν θα πρέπε να επιθυμεί τέτοια έκφραση, πόσο μάλλον να τη μοιράζεται και με υπογραφή. Συναντάω στο σπίτι πράγματα που είτε είναι γραμμένα για σένα ή θυμίζουν την εποχή σου και χωρίς καν να τα κοιτάω, σα να πιάνω μολυσμένα αντικείμενα, τα οδηγώ στο κουτάκι σου, ένα κυβάκι ντυμένο με λευκό βελουτέ χαρτί στο οποίο σ’έχω περιορίσει.
Αγγίζω την τέλεια γραφικότητα. Δε μπορώ να ακούω τη λέξη της περιοχής που μένεις, το βαπτιστικό σου όνομα, το όνομα που θα είχες αν δε σε λέγανε όπως σε λένε, το μέρος απ’ όπου κατάγεσαι, το μέρος που πας διακοπές, το μέρος που είναι η κωλοδουλειά σου, το όνομα της εταιρίας σου. Όλες οι βεσπες, ολα τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν είναι τα δικά σου.. ήρθε ο χειμώνας, και αυτό το σετάκι γκρι κουκουλα μαυρο δερματινο δεν πέρασε απο τη μόδα, το φοράνε άπαντες. Οι ηθοποιοί στη τηλεόραση έχουν κάτι απο σένα, τα χέρια σου τα έχει ένας τραγουδιστής που είδα τις προάλλες σε ενα live. είσαι παντού.
Πότε σταματάει το μυαλό να κάνει τις ίδιες διαδρομές; αυτές οι συνάψεις που δημιουργήθηκαν και με θέλουν να αναρωτιέμαι αν με σκέφτεσαι έστω και περαστικά όταν θα βλέπεις τη διαφήμιση του μαλακτικού που θυμίζει το όνομά μου, πότε θα πάψουν να δουλευουν; Πότε θα σταματήσει αυτή η διαφημιστική καμπάνια και, επιτέλους, πόσα αρώματα μαλακτικού μπορεί μια εταιρία να λανσάρει παίζοντας με τις δικές μου εγκεφαλικές συνάψεις; Υπάρχει άραγε κάτι που περιοδικά με θυμίζει; κοιτάς φωτογραφίες μου; θυμασαι πως μυρίζω; Τάδε, intense passion, συμπυκνωμένο μαλακτικό. Αναρωτιέμαι αν ποτέ έχει περάσει έστω και ξυστά απο το μυαλό σου, πως ένα καπάκι μου θα μπορούσε να αντικαταστήσει τετρακόσια λίτρα απο αυτά τα τελειωμένα μαλακτικά που έχεις μάθει χρησιμοποιείς σαν υποκατάσταστα πραγματικής ζωής και καταστέφεις το πλυντήριό σου.
Η λογική μου σε έχει απομακρύνει και η καρδιά μου έχει μείνει να σε κρατάει. Αναρωτιέμαι, τι θα απογίνεις όταν θα σταματήσω να σε σκέφτομαι. Εχει περάσει καιρός και με ξέρω, πλησιάζει αυτή η ώρα. Έχω μείνει αρκετά μονη μου, ακόμα και το σώμα μου διαμαρτύρεται. Χρειάζομαι να συνάψω μια οποιαδήποτε σχέση και να συνευρεθώ ερωτικά με οτιδήποτε καινουργιο μπορεί να μου προσφέρει δυνατότητα για νέες συνάψεις. Δε μπορείς να εξαφανίσεις ενα δρόμο απο το χάρτη, μπορείς να χαράξεις έναν άλλο. Κι ερχεται η στιγμή που ο παλιός δρόμος φυτρώνει λουλούδια και χόρτα και κλείνει απο μόνος του.
